Txilikuren liburuak nabaritzen du sakonagoa dela ez dakiguna, dakiguna baino; erabakigarriagoa gordea, ageria baino. Duguna ez da dagoenaren itsaso zabalean bakarturiko potxingoa baizik. Zientziak bezala, gizakiok osotasunaren esparru bat zedarritu eta bertan kosmostxo bat sortzen ahalegintzen gara; baina zeinen hauskorra den oreka gune hori, zelako danbatekoak datozkion anitzez gogorragoak diren indar kaotiko ilunetarik... Hontzaren orduak-en txoko gastronomikoa, kuartela, benta, epaitegia bera ere hein batean, ageri dira gizakiek eraikiriko gune hertsi ulergarri gisa, indar kontrolagaitzek ezustean zapartatuak.

Markos Zapirain
("Euskaldunon Egunkaria", 2002-02-26)

Suetena Belfasten, Imanol Murua Uria

Eta turista despistatuaren ironiaz hornitu dute kontaera. Umorea dario liburuari hasieratik amaierara, eta umore fin horrek pasarte guztiak ukitzen ditu, baita dramatikoenak ere. Ondorioa, hemendik edo handik har daitekeen liburua da: pasarte politikoak (unionistei buruzkoak bereziki interesgarriak), gizarte bizitzaren kontuekin nahasten dira, eta batak bezain interesgarriak dira besteak.

Luis Fernandez
("Euskaldunon Egunkaria", 1996-06-29)

Tobacco days, Anjel Lertxundi

Nobela beltza dugu honako hau. Euskaraz idatzitako nobela beltz onena, edo bakarra seguruenik. Kontrabando ixtorio bat kontatzen digu, izenik ez aipatu arren Oriorekin identifika daitekeen herri batean hasi eta Madril aldean segituz. Tokiz aldatzearekin batera «ur» haundiagoetan sartuko zaizkigu pertsonaiak eta komeria desberdinak izango dituzte «arrain» txiki eta haundiek. Sinisgarritasuna lortzen du Lertxundik.

Xabier Mendiguren
("Argia", 1987-12-27)

Ederberak xerbeldurik,

ardoa bailuten,

luze itotako Ondaurtz minak

eztanda zegien... Nork bere barnen

nabaria, mintzoz dute jazten.

(«Muno Txiki».
Xabier Lizardi, 1933)

Ez bekida ahotik

hitz gaiztorik eror,

ez bedi nere esanik

inorentzat galkor.

 

Ta zuk, euskera eder,

mintzo zahar joria,

barkatuko ahal didazu

nire ausardia...

 

Oroitzapen maiteenen

ontzia, zere urrez

landu nahi baitut... Landu,

nire esku baldarrez!

(«Gora Dei».
Xabier Lizardi, 1933)

Zarauzko idazleak, bertan jaioak eta bertakotuak. Denak sortzaile. Denek zor diote, ordea, zer edo zer Zarautzi: leku hura, hitz hauxe, giro bat... Zarautz Euskalerri, Lizardirenean baino handiago eta ederrago. Ondaurtz? Adurtzon!

Denek zor diote zer edo zer Zarautzi, Zarautzek zor die horrenbeste.

 

Asko dira Zarauzko idazleak, hemen ageri direnak baino gehiago.

Sortzaileen artean ere bai baita apaltasunik, batzuek ez dute azaldu nahi izan, ez dutelako beren burua idazletzat. Webgune hau literatura lantzen duten idazleei eskainia izaki, ez dira hemen ageri gai zientifikoak eta gizartekoak landu dituztenak.

 

Gure esker ona azaldu nahi diegu idazleei eta argitaletxeei, webgune hau osatzeko eman dizkiguten erraztasunengatik.

Garapena: Dijitalidadea SL